سید محمد احصایی (متولد ۱۳۱۸ در قزوین) از برجستهترین هنرمندان معاصر ایران در حوزههای خوشنویسی، نقاشی و گرافیک است و آثارش در موزههایی چون متروپولیتن و بریتانیا نگهداری میشود. او فارغالتحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و سالها در همین دانشکده و دانشگاه الزهرا تدریس کرده است. فعالیت حرفهای احصایی با طراحی گرافیک آغاز شد و همکاری نزدیک با هنرمندانی چون مرتضی ممیز و آیدین آغداشلو او را به یکی از چهرههای اثرگذار در شکلگیری گرافیک نوین ایران بدل کرد. همچنین نقش مهمی در راهاندازی رشتهٔ گرافیک دانشگاه تهران داشت.
احصایی از پیشگامان نقاشیخط بهشمار میرود؛ هنرمندی که حروف فارسی را بهعنوان ابزار بیانی مستقل وارد هنر مدرن کرد. او از دههٔ ۵۰ با مجموعههای مشهور «الله» و «ذکر تصویری» شیوهای تازه در پیوند خوشنویسی و نقاشی آفرید؛ آثاری که گاه در سادگیِ «سفید بر سفید» و «سیاه بر سیاه» به نوعی تجربهٔ عرفانی و مینیمال میرسند و بعدها با عنوان «الفبای ازلی» شناخته شدند.
در کنار نقاشیخط، احصایی طراح نشانههای مهمی چون لوگوی بنیاد نهجالبلاغه، فرهنگسرای نیاوران و فرهنگستان هنر است و آثارش در حراجهای بینالمللی رکوردهای قابلتوجهی ثبت کردهاند. او همچنین در خلق نقشبرجستههای هنری، از جمله دیوارنگارهٔ تالار دانشکده الهیات دانشگاه تهران، جایگاهی ویژه دارد و همچنان یکی از چهرههای اثرگذار هنر معاصر ایران محسوب میشود.