منیر شاهرودی فرمانفرمائیان (۱۳۰۱–۱۳۹۸) از مهمترین هنرمندان معاصر ایران در حوزه نقاشی، طراحی و مجسمهسازی بود و با خلق آثاری مبتنی بر آینهکاری و هندسه، جایگاهی جهانی یافت. او در قزوین به دنیا آمد و در کودکی به تهران آمد. علاقهاش به نقاشی و آشنایی با هنرهای سنتی ایرانی، همراه با تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای تهران، مسیر هنری او را شکل داد. فرمانفرمائیان در دهه ۱۳۲۰ به آمریکا مهاجرت کرد، در مدرسه طراحی پارسونز و دانشگاه کرنل تحصیل کرد و سالها بهعنوان تصویرگر مد و طراح در نشریات مطرح فعالیت داشت. در همین دوران با هنرمندان برجستهای چون اندی وارهول، دکونینگ و پولاک آشنا شد.
او پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۶، با سفر به مناطق مختلف کشور به گردآوری آثار و صنایع دستی پرداخت و بهتدریج زبان تصویری ویژه خود را پیدا کرد؛ زبانی که ترکیبی از آینهکاری، نقاشی پشت شیشه، خاتم و هندسه ایرانی بود. آثار او برای مکانهایی چون هتل لاله و فرهنگسرای نیاوران ساخته شد و سبک منحصربهفردش جایگاه تازهای برای هنر هندسی در ایران ایجاد کرد.
پس از انقلاب، بخش بزرگی از داراییهایش مصادره شد و دوباره به نیویورک مهاجرت کرد تا سال ۱۳۸۳ که به ایران بازگشت و کارگاه خود را دوباره فعال کرد. او نخستین هنرمند ایرانی بود که موزه گوگنهایم نیویورک برایش نمایشگاه انفرادی برگزار کرد. منیر فرمانفرمائیان در سال ۱۳۹۸ درگذشت و در زادگاهش قزوین به خاک سپرده شد.