ادواردو چیلیدا (۱۹۲۴–۲۰۰۲) مجسمهساز اسپانیایی بود که بهخاطر آثار انتزاعی و بزرگ خود شناخته میشود. وی در سان سباستین به دنیا آمد و در جوانی، پس از پایان ناگهانی دوران فوتبال حرفهای به دلیل آسیب زانو، تحصیل در معماری را رها کرد و به هنر روی آورد. چیلیدا در پاریس و نزد هنرمندان مختلف، تکنیکهای اولیهٔ مجسمهسازی و کار با گچ و خاک رس را آموخت و سپس به زادگاهش بازگشت تا با آهن، چوب و سنگ آثار خود را خلق کند.
سبک آثار او بر فرم انسانی متمرکز بود، اما با گذشت زمان به سمت آثار انتزاعی و عمومی عظیمالجثه رفت. چیلیدا ترجیح میداد خود را «مجسمهساز واقعگرا» بنامد و نه «انتزاعی». آثار او در فضاهای عمومی و موزههای بینالمللی، از جمله یونسکو در پاریس و بانک جهانی در واشینگتن، به نمایش گذاشته شدهاند.
چیلیدا علاوه بر مجسمه، به خلق چاپهای هنری، لیتوگرافی و حکاکی روی چوب پرداخت و با فیلسوفانی مانند مارتین هایدگر دربارهٔ مفهوم فضا و مکان در هنر مجسمهسازی تعامل داشت. یکی از پروژههای مشهور او، «بنای تسامح» در جزیره فورتونتورا است که با حفر یک غار عظیم در کوه طراحی شده و تجربهٔ رابطه انسان با فضا را به نمایش میگذارد.