آنری ماتیس (Henri Matisse) یکی از برجستهترین هنرمندان قرن بیستم و از چهرههای اصلی جنبش فوویسم است. او در سال ۱۸۶۹ در شمال فرانسه و در خانوادهای اهل تجارت رنگ به دنیا آمد. ماتیس ابتدا حقوق خواند و در همین مسیر مشغول به کار شد، اما در اوایل دههٔ بیست زندگیاش جذب نقاشی شد و بهسرعت مسیر حرفهای خود را تغییر داد. آموزش جدی هنر را در پاریس و زیر نظر استادانی چون گوستاو مورو آغاز کرد و از همان ابتدا تحتتأثیر امپرسیونیستها و سپس نئوامپرسیونیستها قرار گرفت.
آشنایی او با نقاشانی مانند درن و ولامینک و همچنین سفرهای متعددش به جنوب فرانسه، اسپانیا، مراکش و ایتالیا نقش مهمی در شکلگیری نگاه تازه او به رنگ داشت. ماتیس در نمایشگاه پاییز ۱۹۰۵ با ارائهٔ آثاری مبتنی بر رنگهای خالص و جسورانه مورد توجه قرار گرفت؛ همان نمایشگاهی که او و همراهانش لقب «فووها» را دریافت کردند.
در ادامهٔ مسیر هنری، او به جستوجوی ساختاری ساده، خطی شفاف و هماهنگی رنگی پرداخت؛ اصولی که بعدها در آثار کلاژهای کاغذبریدهٔ دههٔ ۱۹۳۰ و تزیین نمازخانهٔ وانس به اوج رسید. ماتیس در کنار نقاشی، در مجسمهسازی و طراحی نیز آثاری ارزشمند بر جای گذاشت و مجموعه نقشبرجستههای «پشت» نمونهای از پژوهشهای سهبعدی اوست.
او تا پایان عمر کوشید هنری آرام، روشن و متعادل بیافریند؛ هنری که به باور خودش باید همچون «صندلی راحتی» برای بیننده باشد—محل آرامش، لذت و رهایی از خستگی روزمره. ماتیس در سال ۱۹۵۴ در فرانسه درگذشت و آثارش امروز در مهمترین موزههای هنر مدرن جهان نگهداری میشود.