ویلیام هنری فوکس تالبوت (William Henry Fox Talbot، ۱۸۰۰–۱۸۷۷) دانشمند، مخترع و پیشگام عکاسی بریتانیایی بود که نقش مهمی در شکل‌گیری نخستین فرایندهای عکاسی مبتنی بر نگاتیو و چاپ ایفا کرد. تالبوت در ویلتشر انگلستان متولد شد و تحصیلات خود را در دانشگاه کمبریج به پایان رساند. او در حوزه‌های گوناگونی از جمله ریاضیات، شیمی، اپتیک و زبان‌شناسی فعالیت داشت و علاقهٔ علمی او به نور و ثبت تصویری، زمینه‌ساز آزمایش‌هایش در عکاسی شد.

تالبوت در دههٔ ۱۸۳۰، هم‌زمان با تلاش‌های مستقل لوئی داگر در فرانسه، به دنبال روشی برای ثبت و تثبیت تصویر حاصل از اتاق تاریک (Camera Obscura) بود. او در سال ۱۸۳۴ آزمایش‌هایی را با کاغذ حساس به نور آغاز کرد و به تصاویری دست یافت که امروزه با عنوان Photogenic Drawing شناخته می‌شوند. در این روش، اشیاء مستقیماً روی کاغذ حساس به نور قرار می‌گرفتند و اثر نور، تصویری از شکل و ساختار آن‌ها ایجاد می‌کرد.

اهمیت اصلی تالبوت در تاریخ عکاسی به توسعهٔ فرایندی بازمی‌گردد که بعدها با نام کالوتایپ (Calotype) شناخته شد. او این روش را در سال ۱۸۴۱ معرفی و در سال ۱۸۴۲ ثبت اختراع کرد. برخلاف داگرئوتیپ که تصویری یگانه و غیرقابل‌تکثیر ایجاد می‌کرد، فرایند تالبوت امکان تولید نگاتیو و چاپ نسخه‌های متعدد از یک تصویر را فراهم می‌کرد. در این روش، تصویر اولیه روی کاغذ حساس ثبت می‌شد و سپس از نگاتیو می‌توانست برای ایجاد چاپ‌های مثبت استفاده شود. این اصل، مبنای مهمی برای توسعهٔ فناوری عکاسی و منطق تکثیرپذیری تصویر در دوره‌های بعدی شد.

تالبوت همچنین در گسترش کاربردهای هنری و مستند عکاسی نقش داشت. کتاب The Pencil of Nature که در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۴۴ تا ۱۸۴۶ منتشر شد، نخستین کتاب مصورِ منتشرشده با استفاده از چاپ‌های عکاسانه به شمار می‌رود. این اثر مجموعه‌ای از تصاویر و توضیحات تالبوت دربارهٔ قابلیت‌های عکاسی بود و نشان می‌داد که رسانهٔ جدید می‌تواند علاوه بر ثبت اسناد و اطلاعات، به‌عنوان ابزاری برای مشاهده، مطالعه و بیان بصری نیز مورد استفاده قرار گیرد.

اهمیت تاریخی تالبوت تنها به اختراع یک روش فنی محدود نمی‌شود؛ او در شکل‌گیری مفهوم عکاسی به‌عنوان فرایندی قابل‌تکثیر و مبتنی بر رابطهٔ میان نور، ماده و تصویر سهمی اساسی داشت. گذار از تصویر یگانه به ساختار نگاتیو ــ پوزتیو، امکان تولید و گردش گسترده‌تر تصاویر عکاسانه را فراهم کرد و مسیر تحول عکاسی را در قرن نوزدهم و پس از آن تحت تأثیر قرار داد.

ویلیام هنری فوکس تالبوت از این منظر یکی از چهره‌های بنیادین تاریخ عکاسی است؛ هنرمندی ــ دانشمندی که در مرز میان آزمایش علمی و تجربهٔ بصری، به تثبیت عکاسی به‌عنوان یک رسانهٔ مستقل و قابل‌تکثیر کمک کرد.