لیلی متیندفتری (۱۳۱۵–۱۳۸۶) نقاش ایرانی بود که بخش مهمی از آموزش هنری خود را در انگلستان گذراند. او در مدرسه اسلید و سپس در هنرکده کمبرول لندن تحصیل کرد و پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴ در دانشکده هنرهای زیبا به تدریس پیکرهسازی پرداخت. متیندفتری در چند دوره از بیینال تهران شرکت کرد و نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۳۴۵ در گالری بورگز تهران برگزار کرد. او از سال ۱۳۵۷ در فرانسه اقامت گزید و تا پایان زندگی در آنجا به فعالیت هنری ادامه داد.
متیندفتری پس از تجربه نقاشی اکسپرسیونیستی، از اوایل دهه ۱۳۴۰ به زبان شخصی خود دست یافت؛ زبانی مبتنی بر سادهسازی فرم، سطوح رنگی تخت و ترکیببندیهای سنجیده. آثار او اغلب به آدمها و اشیای روزمره میپردازند و با حذف جزئیات و پیچیدگیهای بصری، فضایی خلوت، صمیمی و آرام ایجاد میکنند.
سادگی فرم، دقت در طراحی و انتخاب حسابشده رنگها از ویژگیهای اصلی آثار اوست. متیندفتری در نقاشیهایش، بدون گرایش به روایتپردازی پیچیده، به حضور و کیفیت بصری اشیا و پیکرههای معمولی توجه میکند.