هنر هایپررئالیستی در سالهای ابتدای دههٔ ۷۰ میلادی ظهور یافت و اگرچه بهعنوان یک جنبش تمامعیار شناخته نشد، اما بهصورت یک گرایش متمایز ظهوری آشکار داشت. رجوع وسواسگونه به تکنیک و عدم نمایش فردیت هنرمند در نقاشی ــ که مورد نقد نگاه مدرنیستی بود ــ به ویژگی خاص هنر هایپررئالیستی بدل گردید. نمایش دقیق جزئیات در آثار هنرمندان هایپررئالیست نهتنها خاستگاه تصویر را نشانه رفته است، بلکه سؤالهایی جدی در مورد مرز میان بازنمایی و واقعیت دیداری مطرح میسازد. این موارد ضرورت تأمل و بازبینی آثار این هنرمندان را با نگاهی متفاوت برای فهم عمیقتر این گرایش هنری آشکار میسازد.
این نمایشگاه تلاشی است در راستای رویکرد جدید موزهٔ هنرهای معاصر تهران برای بازنمایش آثار گنجینه در قالبی پژوهشی.
نمایشگاهگردان: جمال عربزاده
۱۱ اردیبهشت تا ۴ تیر ۱۴۰۲
